زندگي به من آموخت چگونه اشک بر يزم … اما اشک به من نياموخت چگونه زندگي کنم …زندگي به من آموخت درد و رنج چيست … ولي به من نياموخت چگونه تحملش کنم …زندگي به من آموخت بي صدا گر يستن را …پس تا هست زندگي بايد کرد …تا عشق هست … عاشقي بايد کرد …تا دوستي هست … دوست بايد داشت …تا دل هست … بايد باخت …تا اشک هست … بايد ر يخت… تا لب هست … بوسه بايد زد…تا بوسه هست … بايد زد …تا معشوق هست … عاشق بايد بود …تا شب هست … بيدار بايد بود …تا هستي … بايد بود

ديشب خوابي ديدم. خواب ديدم كه با خداوند گفت و گويي دارم.
…خداوند پرسيد: پس ميخواهي با من گفت و گويي داشته باشي؟
گفتم آري، اگر وقت داشته باشي.
خداوند لبخندي زد و سپس گفت من به اندازه ابديت وقت دارم.
هرچه ميخواهد دل تنگت بگو…!
پرسيدم چه چيز آدم ها تو را به شگفتي مي اندازد؟
خداوند پاسخ داد: اين چيزها:
آن ها از كودكي خويش ملول ميشوند
براي بزرگ شدن شتاب مي كنند
بزرگ ميشوند
آنگاه دوست دارند به كودكي بر گردند!
آن ها براي به دست آوردن ثروت سلامت خويش را مي بازند،
ثروت را به دست مي آورند،
آنگاه آن را در راه به دست آوردن سلامت خويش خرج ميكنند!
آن ها بيتاب آينده اند،
لحظه حال را فراموش ميكنند، و بدين سان
نه در حال زندگي ميكنند و نه در آينده!
آن ها چنان زندگي ميكنند كه گويي هرگز نخواهند مرد،
و چنان مي ميرند كه گويي هرگز به دنيا نيامده اند!
آنگاه دستان گرم خداوند دستانم را گرفتند و ما هردو لحظاتي سكوت كرديم.
پرسيدم ما مردم عيال توييم اي خدا!
دوست داري ما بيش تر ياد آور چه چيزهايي باشيم؟
خداوند گفت:

اين چيزها:
شما نمي توانيد كسي را واداريد كه دوست تان داشته باشد
شما فقط ميتوانيد خود را دوست داشتني كنيد.
خوب نيست وضع خودتان را با وضع ديگران قياس كنيد
بخشش را با بخشيدن ميتوان آموخت.
ممكن است در مدت چند ثانيه؛
در دل كساني كه دوست شان مي داريد زخمي عميق ايجاد كنيد،
اما شفا دادن آن زخم سال ها طول خواهد كشيد.
دارا كسي نيست كه مال فراواني دارد،
بلكه كسي هست كه نياز كم تري دارد.
هميشه هستند كساني كه شما را دوست دارند،
اما نمي دانند چگونه عشق شان را ابراز كنند!
ممكن است دو نفر به يك چيز نگاه كنند،
اما آن چيز را متفاوت ببينند.
بخشيدن يكديگر كافي نيست
شما بايد خود را نيز ببخشيد.
گفتم متشكرم خدا!
آيا چيزي هست كه دوست داشته باشي آن را هميشه به ياد داشته باشيم؟
خداوند دوباره لبخندي زد و گفت:
” دوست دارم بدانيد كه من هستم،
و هميشه خواهم بود”

نوروز من

  

بهار عشق

اومد بهار و بوی یار و ،

این بهار است بهار است
…
از در رسید و ما رو دید و با نگاهی عاشق ما شد

گفت باورم کن ، عاشقم من

عاشقونه باورش کردم

                              نوروز پاسداشت عشقهاي کوچکي است
                                                                 که زنده مانده اند
                                                                       و روز تعظيم در برابر عشق هاي بزرگي
                                                                                         که عظمت را کوچک مي دانند
                                                                                                 …. پس به تو در نوروز سلام مي کنم

                                                                                                                        که بزرگترين عشق اين کوچکي

نوروز میتونه یک آغاز باشد  آغازی فصل تازه زندگی تازه و احساس تازه .  

خدا رو مثل همیشه شکر میگم برای این احساس پاک در آغاز ساله جدید در فصل تازه از زندگی.

خدایا آغاز بهارتو با سبزی احساس جدید خودم گرامی میدارم .

خدایا از تو میخاهم که فال حافظ خودت رو برای من باز کنی و مرا با احساس پاکم و کلمات نورانیه حافظ برای آغازی  سبز و احساسی پاک که از بودن ان برای من سرشار شده راهی فصل تازه کنی.

گرامی میداریم نوروز باستانی رو و مثل همیشه برای آغاز تازه خودرا باعطره تازه  بوی بهارآماده میکنیم .

در آغاز جدید میخام باشم برای بودن برای احساس زیبای خودم و برای بودندر کنار عزیز خودم . من برایت هستم میمانم و در انتظار بودن در کنارت برای بهاری که سالهای زندگی رو باید برای ما تازه نگار دارههمیشه هستم .

دستهای مهربونتو میفشارم ه به بهار زیباقسم  میدم که همیشه باشیم باهم و بیاد این قسم در هر بهار با  بوسه   پر مهرو عاشقان همه چیزو برای هم تازه کنیم. 

                                                                                                                 

پدر

  

    پدر

از تو خاطراتی دارم ،خاطراتی که همیشه کنارم یاد تورا زنده میکند .

من با تمام وجودم و با تمام ذهنم گاه و به گاه با تو حرف میزنم حرفاتی که فقط تو میدانی و من اما حرفهایم همیشه بی جواب هستن  و این همیشه مرا یاد حسرتی  میاندازد که سالهای جوانی با ان جوانی کردم 

پدر من همیشه با خودم میگفتم که تو میتونی بهترین دوستم باشی و محرم ترین کسم.

اما هجرت تو مرا با خود تنها گذاشت و همیشه در انتظار ، ولی باید بگم که رفتنت هم تو رو از من جدا نکرده .

بعد از گذشته ۱۶ سال دوری تو باز هم من همان پسری هستم که تورو بهترین دوستم صدا میکردم اما گرمای دستاتو از یاد بردم حرفای مهربونت با من هستن اما آغوش باز گرمت رو یادم نیست .

بابا اون صدای مهربانت از یادم رفته اما وجودت را حس میکنم و میدانم دیدنت تنها آرزوی منه .

 آخرین  باری که باهات حرف زدم بخواب عزیزی آمدی  پس میتوانم بگویم صدای منو میشنوی برایم عجیب بود وقتی اون عزیز تورو حس کرد دوست دارم بازم بیای  ولی به  خواب من دوست دارم بی من بگی جواب سوالهای منو .

پدر جان بعد از این همه سالها و این همه دوری تنها چیزی که میتوانم باخودم زمزمه کنم شعری هست  که روی سنگ مزارات نوشتم

                                           اخه ای یار همه مزهر مهرو وفا

                                                                    در دیار جاودان منزل گزیدن زود بود

                                                                                                  در عزایت جامه از تن دریده زود بود     

شاید تنها دلیل نبودنم توی این دنیا و هجرت کردن من دیدن دوباره پدرم باشد .

خدایا همیشه در پناه خودت منو داشتی همیشه من تورو لمس کردم و همیشه مرا در آغوش  خودت گرفتی حتا وقتی که سیاه بودم ،از گناه خویش شرمسار بودم  پس از تو میخاهم که دست گرمت را  بی یاری من و به آمرزش روح پدر دراز کنی ….

برای تمام پدرهای دنیا سلامتی از ایزد منان  آرزو ماندم .

حرفایی با خود

 

خداوندا!
اگر روزی‌ بشر گردی‌
ز حال بندگانت با خبر گردی‌
پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.
خداوندا تو مسئولی.
……خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است،
چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است

 

 روزگارا
که چنین سخت به من میگیری….با خبر باش که پژمردن من آسان نیست گر چه
دلگیر تر از دیروزم گرچه فردای غم انگیز مرا میخواندلیک باور دارم دلخوشی ها
کم نیست زندگی باید کرد

زندگي بايد كرد!

گاه با يك گل سرخ ، گاه با يك دل تنگ ،…
گاه بايد روييد در پس اين باران ، گاه بايد خنديد برغمي بي پايان

ی کاش تنها یک نفر هم در این دنیا مرا یاری کند ، ای کاش می توانستم با کسی درد دل کنم تا بگویم که ، من دیگر خسته تر از آنم که زندگی کنم تا ابد غم شبهایم را ، تا بفهمد درد تن خسته و بیمارم را ، قانون دنیا تنهایی من است و تنهایی من قانون عشق است و عشق ارمغان دلدادگیست و این سرنوشت سادگیست

10 minutes ago ·LikeUnlike ·

•  
•  
  Write a comment…

خدایا

خدا را دوست دارم  برای تمام مهربانیش 

خدایا از تو میخاهم مرا پیدا کنی مرا از این عمق نبودنها راهی دهی . خدایا من میخام با تو باشم میخام مثل پدری مهربان مرا داشته باشی میخام دست گرم مهربانیت همیشه کنارم باشد .

خدایا من آسمانی میخام پر  از صداقت ، من زمینی میخاهم پر از طراوت تو، هوای میخاهم پر عطر عشق ..

خدایا تو میتونی مرا آنچه میخاهم دهی ،تو میتونی مرا آنجا که کمال هاست ببری ، تو میتونی مرا مهربان کنی ،خدایا تو میتونی دل مرا مثل دریا خود پاک کنی .

خدایا من میخام زنده باشم من میخام پس از استفاده از نعمتهای تو ان را شکر گویم.

خدایا بودنها را نمیفهمم همان گونه که نبودن را نمیفهمم اما میفهمم کا تو میتوانی اما نمیکنی میفهمم که تو نمیکنی چون نمیخای و میفهمم که عدالت در این دنیا گم شده چون تو میخهای .

خدایا تو مسیح را مسلوب کردی برای گناهان ما ولی یادت رفته که گناهان مارو هم مسلوب کنی برای خو ما…

خدایا دوست دارم ببینمت چرا که سوالهایی دارم که تو میتونی جواب مرا بدهی تو میتونی مرا به عمق  بودنها هدایت کنی .

خدایا پس مرا کمک کن که باشم مرا کمک کن که این تاریکی دنیا را رد کنم مرا باش تا بفهمم  کی هستی مرا کمک کن در آغاز این راه مرا کمک کن برای پایان این راه  و به من بگو که با منی .

خدا یا آغاز راه  را تو خواستی پس باش تا کنارم در راه ،خودم را و فرشته آغاز راحت را به تو میسپارم…   

طلوع تلخ شنبه

      طلوع تلخ شنبه     

     چشانام را باز میکنم صدای تنهای را میشنوم صدایی که دیوارهای وجودم همیشه از شنیدنش میترسن و همیشه یاد ان مرا میلرزاند .

       بودن او را مبینم اما وحشت نبودنش مرا میکشاند به عمق  تنهای . با او میروم ان را به دست مهربان خداوند میدهم . 

       به خانه  که میایم چشانام را میبندم که نبودنش را نبینم اما خانه مه آلود و پور از حرفای ناگفته هاست حرفایی که از بودن میاید و خبر از آمدن کسی میدهد.

            

       روزی در خانه تاریکی خودم

                                            روزی در کنار تنهای خودم 

                                                                              و 

                                                                                روزی در سکوت  باورهای خودم 

                                                                                                                           اما شبی  پرازانبوهه تنهای و سرانجامی نامعلوم

                                                                                                                                                                                          مرا به گوشهی میکشاند که نمیدانم کی هستم 

                                                                                                    

                                                                                           خدایا کمک کن من در مانده باز ایم به خودم

سلام

سلام من آرین هستم